Η αναφορά στην εθνογραφική μεθοδολογία έχει παρουσιάσει, τα τελευταία χρόνια, μια ώθηση και ιδιαίτερα στις προσεγγίσεις που έχουν γίνει στον τομέα των τηλεπικοινωνιών και του κυβερνοχώρου από όλες τις πλευρές των κοινωνικών επιστημών ακόμη και στη Λατινική Αμερική, σχηματίζοντας διάφορες ομάδες κοινοτήτων μελέτης στη Χιλή, την Αργεντινή και το Μεξικό. Παρόλα αυτά, είναι σημαντικό να αναρωτηθούμε μέχρι ποιο σημείο είναι έγκυρη η κλασσική εθνογραφική μέθοδος ή αν πρέπει να αναθεωρηθεί για την ποιοτική μελέτη των κοινοτήτων του κυβερνοχώρου.
Στην πρόσφατη εργασία τους, ο Daniel Miller και ο Don Slater πραγματοποιούν μια αυθεντική δουλειά για την εθνογραφία, στην πιο παραδοσιακή και καθιερωμένη εκδοχή της. Βεβαιώνουν ότι η εθνογραφία είναι η μοναδική σταθερή βάση για να χτιστούν γενικεύσεις και αφηρημένες έννοιες (Ib., 1). Επίσης ο Geertz έγραψε μια φορά ότι στο χώρο της ανθρωπολογίας δεν είναι δυνατή μια «άνοδος» στην αλήθεια χωρίς μια «κάθοδο» στις περιστάσεις (1968: 22). Με κάποιο τρόπο, και οι δύο απόψεις είναι σημαντικές ξανατονίζοντας για άλλη μια φορά τη σπουδαιότητα της εθνογραφικής μεθόδου. Ο Miller και ο Slater μας μιλούν σχετικά με τις «εικονικές κοινότητες».
Σχολιάζουν ότι οι CMO και το Ίντερνετ πρέπει να προσεγγίζονται από την εθνογραφία μέσα από την κοινωνική και τοπική πραγματικότητά τους, έτσι ώστε ένα τμήμα να ενσωματώνεται στο εσωτερικό μιας εθνογραφικής μελέτης κατά ένα ολιστικό τρόπο, δηλαδή υπολογίζοντας όλες τις διαστάσεις της τοπικής κοινωνίας που το περιλαμβάνει. Έτσι, μας προτείνουν την ίδια τη δουλειά τους ως παράδειγμα, μέσα από μια γραμμή εθνογραφικής έρευνας που εφάρμοσαν στους κατοίκους του νησιού Trinidad.
Διαβεβαιώνουν ότι δεν πρέπει να μεταχειριζόμαστε τον κυβερνοχώρο ως μια εμπειρία ακραίου διαχωρισμού από την κοινωνική πραγματικότητα. Οι κατηγορίες «πραγματικό» και «εικονικό» - με τον ίδιο τρόπο όπως και οι κατηγορίες «συνδεδεμένος» (online) και «αποσυνδεδεμένος» (offline) – ιδρύουν ένα τύπο συνόρου υπερβολικά εύκολου, που μπορεί να ξεγελάσει τον ερευνητή.
Συμπερασματικά, η εθνογραφία αποτελεί μια «παλιά» μέθοδο εργασίας και έρευνας, που είναι πολύ έγκυρη για να προσεγγίσουμε τη «νέα» τεχνολογία, όταν είναι προσαρμοσμένη στις συγκεκριμένες ιδιαιτερότητες με τις οποίες το «σερφάρισμα» μας προκαλεί.
Στην πρόσφατη εργασία τους, ο Daniel Miller και ο Don Slater πραγματοποιούν μια αυθεντική δουλειά για την εθνογραφία, στην πιο παραδοσιακή και καθιερωμένη εκδοχή της. Βεβαιώνουν ότι η εθνογραφία είναι η μοναδική σταθερή βάση για να χτιστούν γενικεύσεις και αφηρημένες έννοιες (Ib., 1). Επίσης ο Geertz έγραψε μια φορά ότι στο χώρο της ανθρωπολογίας δεν είναι δυνατή μια «άνοδος» στην αλήθεια χωρίς μια «κάθοδο» στις περιστάσεις (1968: 22). Με κάποιο τρόπο, και οι δύο απόψεις είναι σημαντικές ξανατονίζοντας για άλλη μια φορά τη σπουδαιότητα της εθνογραφικής μεθόδου. Ο Miller και ο Slater μας μιλούν σχετικά με τις «εικονικές κοινότητες».
Σχολιάζουν ότι οι CMO και το Ίντερνετ πρέπει να προσεγγίζονται από την εθνογραφία μέσα από την κοινωνική και τοπική πραγματικότητά τους, έτσι ώστε ένα τμήμα να ενσωματώνεται στο εσωτερικό μιας εθνογραφικής μελέτης κατά ένα ολιστικό τρόπο, δηλαδή υπολογίζοντας όλες τις διαστάσεις της τοπικής κοινωνίας που το περιλαμβάνει. Έτσι, μας προτείνουν την ίδια τη δουλειά τους ως παράδειγμα, μέσα από μια γραμμή εθνογραφικής έρευνας που εφάρμοσαν στους κατοίκους του νησιού Trinidad.
Διαβεβαιώνουν ότι δεν πρέπει να μεταχειριζόμαστε τον κυβερνοχώρο ως μια εμπειρία ακραίου διαχωρισμού από την κοινωνική πραγματικότητα. Οι κατηγορίες «πραγματικό» και «εικονικό» - με τον ίδιο τρόπο όπως και οι κατηγορίες «συνδεδεμένος» (online) και «αποσυνδεδεμένος» (offline) – ιδρύουν ένα τύπο συνόρου υπερβολικά εύκολου, που μπορεί να ξεγελάσει τον ερευνητή.
Συμπερασματικά, η εθνογραφία αποτελεί μια «παλιά» μέθοδο εργασίας και έρευνας, που είναι πολύ έγκυρη για να προσεγγίσουμε τη «νέα» τεχνολογία, όταν είναι προσαρμοσμένη στις συγκεκριμένες ιδιαιτερότητες με τις οποίες το «σερφάρισμα» μας προκαλεί.
No hay comentarios:
Publicar un comentario